Блоги@Mail.Ru
новых блогов и сообществ: 15761
новых записей: 57030
  
   Дуэли
         Помощь
добавить запись мои записи мои метки new мои дуэли избранное обо мне настройки оформление  
читать всех друзей редактировать друзей редактировать группы дни рождения настройка подписки  
создать сообщество мои сообщества каталог сообществ  
комментируемые активные популярные читаемые звездные блогиЗвездные блоги на Mail.Ru популярные записи последние записи опросы  
мои дуэли победы поражения прямой эфир двустволка new в десятку! new  
Имя    ( регистрация )
Пароль ( забыли?)

Лента друзей
 
20-05-2012 21:59 (ссылка

Нурлан
Нурлан  в    Ислам діні!!!

МАЗХАБ ХАНАФИ (Богословско-правовая школа Имама Аъзама Абу Ха



   МАЗХАБ ХАНАФИ (Богословско-правовая
школа Имама Аъзама Абу Ханифа)


   Чтобы стать МУДЖТАХИДОМ, говорят учёные Ислама (и это их
единодушное мнение), необходимо: прекрасно владеть арабским языком, зная при
этом все тонкости морфологии и синтаксиса, отлично разбираться в фонетике и
орфографии этого языка; быть учёным по Фикху; знать различия в подходах к
вопросам фикха всех 4-х мазхабов Приверженцев Сунны; знать источники, которые
дают право на различный подход по определённым вопросам фикха; знать на память
Коран и различные способы чтения вслух; знать толкование каждого аята на основе
Сунны; различать хадисы по степени их достоверности … Кроме всего этого, вести
нравственный образ жизни, строго следуя Предписаниям Всевышнего Аллаха. Отличаться
богобоязненностью, правдивостью и осторожным отношением к сомнительному.
Обладателю всех этих качеств можно верить, а значит, можно следовать его
Фетвам.

   Если же у претендента на звание Муджтахид отсутствует хотя бы
одно из этих качеств, то он, естественно, не может быть им! Стало быть, он не
может самостоятельно толковать аяты Корана и хадисы Пророка Аллаха (меиб). Если
он это пытается делать, то такие умозаключения являются лишь его собственными
рассуждениями, но не наукой. Такой учёный может давать разъяснения только на
основании знаний другого учёного - настоящего Муджтахида. В этом случае он
будет выступать в роли МУКАЛЛИДа - Последователя.

   Отсюда следует, что мусульмане могут быть или Муджтахидами
или Мукаллидами. Третьего не дано! Все Мукаллиды должны следовать знаниям,
полученным от Муджтахида. Это согласованное мнение всех учёных - Суннитов. И не
только Суннитов. Например, очень почитаемый среди последователей М. б.
Абдулваххаба учёный Ибн-уль-Каййым аль-Джавзиййа (ум. в 751/1350), в своей
книге "Иълам-уль-мукыъын" также пишет: "Тот, кто не обладает
качествами Муджтахида, не имеет право на Иджтихад". То есть не может
делать собственные заключения о смысле прочитанных им аятов Благородного Корана
и высказываний Пророка Мухаммада, мир ему и благословение Аллаха.

   В наше время мусульмане должны получать эти знания по книгам,
дошедшим до нас от Муджтахидов, или от их последователей. Но, увы! Таких книг
на прилавках практически нет. Сейчас, к сожалению, размножились книги и
брошюры, авторы которых считают себя вправе вольно толковать Коран и Сунну. Не
имея понятие об Иджтихаде, не обладая и сотой частью знаний, необходимых
Муджтахиду, они беззастенчиво расхваливают друг друга и навязывают свои
"труды" жаждущим знаний мусульманам.

   Египетский учёный ат-Тахтави (Ахмад бин Мухаммад Исмаил; ум.
в 1088/1677) в своей книге "Хашийат-уль Ала-д-Дурр-уль-Мухтар" в
разделе "Забайих" пишет:

   "В 103-ем аяте суры 3 - "Семейство Имрана"
говорится: "Держитесь за вервь Аллаха все, и не разделяйтесь…".
Учёные - муфассиры, толкуя этот аят на основе сунны, говорят, что "вервь
Аллаха" в данном случае обозначает единение в общине Ахл ас-Сунна
ва-л-Джамаа (Людей Сунны и Согласия; Суннитов). Эта община объединяется вокруг
учёных по фикху и другим религиозным наукам. Учёные этой общины строго следуют
пути, указанному в Коране и Сунне, пользуясь знаниями, полученными по цепи
учёных непосредственно от Пророка Мухаммада, мир ему и благословение Аллаха.

   Аллах субхана ва тааля неоднократно предупреждает нас не отделяться
от "прямой дороги". Например в 153-ем аяте суры 6 - "Скот"
говорится: "И это - Моя дорога прямая; и следуйте же по ней и не следуйте
другими путями, чтобы они не отделили вас от Его дороги. Это Он завещал вам, -
может быть, вы будете богобоязненны!". Община Приверженцев Сунны
инша-ал-Лаху может рассчитывать на помощь Всевышнего, так как они следуют по
дороге, указанной в Коране, и не следуют "другими путями".

   "Дорога прямая", указанная в 6-ой суре, сохранилась
только в 4-х дошедших до нашего времени мазхабах Приверженцев Сунны. Это школы
Ханафи, Малики, Шафии и Ханбали. В наше время всем мусульманам необходимо
объединяться только в этой общине и следовать одной из этих школ. Безусловно,
представители других общин утверждают, что именно они на верном пути. Но, одних
надежд и утверждений мало! Нужны доказательства учёных самого высокого уровня.
Ни один из крупных учёных других общин не может выдержать даже приблизительного
сравнения с основателями 4-х мазхабов Приверженцев Сунны. Сунниты стоят на Истинном
Пути!"

   Во главе 4-х мазхабов - религиозно-правовых школ Ахл ас-Сунна
ва-л-Джамаа, стоят учёные высшей категории - МУТЛАК МУДЖТАХИДЫ. За ними следуют
Муджтахиды следующих уровней. Ниже даются краткие биографии основных
передатчиков и названия самых значительных книг первого мазхаба Суннитов -
богословско-правовой школы Имама А`зама Абу Ханифа. Школа Имама А`зама Абу
Ханифа основана на знаниях, полученных непосредственно от Пророка Мухаммада,
мир ему и благословение Аллаха, и переданных по цепи великих учёных:


1)ПРОРОК
МУХАММАД –


2)АБДУЛЛАХ
БИН МАС`УД –


3)
АЛКАМА БИН КАЙС –


 4) ИБРАХИМ АН-НАХАИ –


 5) ХАММАД БИН АБИ СУЛАЙМАН –


 Имам А` ЗАМ АБУ ХАНИФА (ан-Нуъман бин Сабит;
80 - 150/699-767 г.г.)



*****************************************************



   

   АБДУЛЛАХ БИН МАС`УД

   (Умер в 32-ом г. х.) Первый в цепи передатчиков знаний от
Пророка (меиб) мазхабу Ханафи.

   Абдуллах бин Мас`уд, да будет доволен им Аллах, стал 6-ым
человеком, принявшим Ислам. В это время он был очень молод. Дважды совершал
Хиджру. Вначале в Эфиопию, затем в Медину. И до, и после Хиджры постоянно жил
рядом с Пророком. Из-за этого, многие считали его членом семьи Пророка Аллаха
(меиб). Был участником всех сражений и одним из Сподвижников, знавших весь
Коран на память. Также, знал наизусть и передал большое количество хадисов. Он
стремился во всём следовать Пророку Аллаха (меиб), и был из числа лучших его
учеников. Знания, полученные от Пророка Аллаха (меиб), наиболее полно передал
своему самому способному ученику Алкама бин Кайсу.



   АЛКАМА БИН КАЙС /ум. в 62/681/ (Абу Шибл Алкама бин
Кайс бин Абдуллах бин Малик ан-Нахаи аль-Куфи)

   Алкама бин Кайс - из числа знаменитейших Таби`ун. Большой
учёный в таких науках, как Фикх, Толкование Корана, Хадисы и др. Он из числа тех,
кто родился при жизни Пророка, но не видел его (то есть - Мухадрамун). Все
учёные единодушно признают высочайшую степень его образованности. Алкама
встречался со многими Сподвижниками, обучался у них разным наукам и изучал
хадисы. В том числе, у Абу Бакра, Умара, Усмана, Али, Айшы, Абдуллах бин
Мaс`уда, Салмана ал-Фариси, Абу-д-Дарда, Хузайфат-уль-Йамани, да будет доволен
ими всеми Аллах.

   Плечём к плечу с его высочеством Али р.а., с саблей в руках,
Алкама сражался в Нахавенде против Хариджитов. Таких учёных называют
"Раббани" - "Божеский" или "Учёный от Бога".
Учёный, Милостью Всевышнего Аллаха, он и в жизни неукоснительно следовал
сообразно полученным знаниям. Его благочестие, богобоязненность,
неукоснительное следовение сунне, снискали уважение современников.

   Алкама бин Кайс изучал науки по фикху и толкование Корана у
одного из самых близких к Пророку, мир ему и благословение Аллаха, сподвижников
- Абдуллаха бин Мас`уда, да будет доволен им Аллах. Он был лучшим учеником
этого великого сподвижника. Абдуллах бин Масъуд говорил про своего талантливого
ученика: "Он читает всё, что читаю я, и знает всё, что знаю я".
Известные учёные, современники Алакама бин Кайса, при разрешении сложных
вопросов часто говорили: "Идите к Алкаме".

   Продолжателями его школы по кираату (чтению Корана) были:
Йахйа бин Вассаб, Убайд бин Надлa, Абу Исхак аш-Шабли. Став крупнейшим учёным
своего времени по фикху, он воспитал очень много талантливых учеников, которые
донесли до простых людей толкование Корана Пророком Мухаммадом (меиб).

   Абдуллах бин Мас`уд, Алкама бин Кайс, Ибрахим ан-Нахаи,
Хаммад бин Сулайман и Имам Абу Ханифа стояли у истоков 1-ой школы Ахл ас-Сунна
ва-ль-Джамаа - 1-го мазхаба Приверженцев Сунны.

   Среди его учеников по фикху, известных впоследствии учёных,
были: Абу Вали Шакик бин Салама, Амир аш-Шаъби, Мухаммад бин Сиррин,
Абдуррахман бин аль-Асвад, Мусайиб бин Рафи, Ибрахим Сувайд ан-Нахаи, Умар бин
Алкама и другие. Здесь надо отметить, что Ибрахим бин Езид ан-Нахаи и Шаъби
были самыми известными учениками Алкама бин Кайса. У Ибрахима ан-Нахаи учился
Имам Хаммад бин Сулайман. А у Имама Хаммада в свою очередь учился на протяжении
28-ми лет Имам Аъзам Абу Ханифа. Таким образом, Алкама бин Кайс был вторым
человеком после Абдуллаха бин Мас`уда в цепи учёных, передававших религиозные
науки от Пророка Мухаммада, мир ему и благословение Аллаха, основателю мазхаба
Ханафи - Имаму Аъзаму Абу Ханифа.

   Алкама бин Кайс своими манерами и образом жизни был очень
похож на своего учителя Абдуллаха бин Мас`уда, а тот походил на Пророка Аллаха
(меиб). Чтение Благородного Корана Алкамой так завораживало людей, что они были
готовы слушать его бесконечно. В то же время он отличался незаурядной памятью,
что позволило ему стать учёным по хадисам - Хафизом. Он сам рассказывал, что в
юности, при заучивании на память, ему достаточно было прочитать один раз, и эти
страницы при первой необходимости всплывали у него в памяти целиком.

   Он знал на память 100 000 хадисов вместе с именами их
передатчиков. Переданные им хадисы вошли в знаменитые сборники хадисов шести
Имамов, под названием "Кутуб-и ситта". (Е.А.)



   ИМАМ АЪЗАМ АБУ ХАНИФА (ан-Нуъман бин Сабит бин Зувата
аль-Куфи; 80-150/699-767)

   Имам является одним из самых крупных учёных поколения
Табиунов - следующего поколения после Сподвижников Пророка Мухаммада, мир ему и
благословение Аллаха. Он основатель мазхаба Ханафи и заслуженно назван главой
Приверженцев Сунны. Родился в Куфе и умер в Багдаде. Его род восходит к одному
из правителей Персии. Его деду и отцу посчастливилось видеться и беседать с Али
бин Аби Талибом, да будет доволен им Аллах. Хазрат Али, после беседы с отцом
Абу Ханифы, обратился с мольбой к Аллаху Тааля оказать милость потомкам Сабита.
Мольба Хазрата Али была принята, и милость Аллаха Тааля проявилась в рождении
Нумана.

   Имаму Аъзаму довелось видеться и записывать хадисы у самих
Сподвижников Пророка Аллаха (меиб). Это были: Анас бин Малик, Абдуллах бин Эби
Эвфа, Василе бин Эска, Сахл бин Саида и Абу-т-Туфайл Амр бин Василе, да будет
доволен ими Аллах. Фундаментальные знания по фикху получил в городе Куфе от
Имама Хаммада Аби Сулаймана, да будет милостив к нему Аллах. Он на протяжении
18 лет учился у Имама Хаммада, а затем в течение 10 лет вёл вместо него
обучение. Всё это время Абу Ханифа тщательно записывал и запоминал всё, что
касается фикха.

   Его учителями за пределами Куфа были видные представители
Табиунов: Амр бин Джумахи, Абу Зубайр Мухаммад, Ибн-и Шихаб аз-Зухри, внук
первого Халифа Абу Бакра Касым бин Мухаммад. В том числе и известные учёные
Медины - Хишам бин Урва и Йахйа бин Саид аль-Ансари; и знаменитые учёные Басры
- Аййуб бин Кейсан ас-Сахтийани, Катада бин Диама, Бакр бин Абдуллах Музени.

   Многому Имам научился и у внуков Пророка Мухаммада (меиб) -
Зайда бин Али и Мухаммада Бакыра. Однажды, Мухаммад Бакыр, да будет к нему
милостив Аллах, при встрече с Имамом Абу Ханифа сказал: "В то время, когда
появятся желающие исказить религию, ты возродишь религию моего предка. Ты
будешь спасителем заблудших и Аллаху Тааля поможет тебе в этом".

   Изучив науки, переданные ему Сподвижниками Али бин Абу
Талибом и Абдуллахом бин Масъудом через Табиунов, Имам Абу Ханифа со временем
достиг небывалого доселе уровня Учёного Ислама 2-го столетия - Мутлак
Муджтахид. Глубокие духовные знания науки ат-Тасаввуф он получил от внука
Пророка (меиб) Джафара Садыка, одного из главных Имамов "Великой
цепи".

    Имам Аъзам Абу Ханифа воспитал сотни учёных, которые
впоследствии стали развивать и укреплять его школу, тем самым способствуя
распространению единственно верного пути в Исламе. Среди самых выдающихся его
учеников: Имам Абу Йусуф, Мухаммад аш-Шайбани, Зуфар бин Хузайл, Хасан бин
Зийад, его сын Хаммад, Абдуллах бин Мубарак, а также Ваки бин Джаррах, Абу Амр
Хафс бин Гийас, Йахйа бин Закариййа, Давуд-и Таи, Асад бин Амр, Афийат бин
Йазид аль-Адви, Касим бин Маъан, Али бин Мушир, Хиббан бин Али и многие, многие
другие.

   Имам Аъзам написал много произведений, но до нашего времени
дошли только десять его работ: 1) "Рисала-у-Редди Кадариййа"; 2)
"Аль-Фикх-уль-Акбар"; 3) "Аль-Фикх-уль-Эбсат"; 4)
"Ар-Рисала Осман-ы Бусти"; 5) Китаб-уль-Алим ва-ль-Мутаалим"; 6)
"Васиййат-Нукирру"; 7) "Касида-и Нуъманиййа"; 8)
"Маърифат-уль-Мазахиби"; 9) "Аль-Асл"; 10)
"Аль-Муснад-уль-Имам-ы Аъзам ли Абу Ханифа". ("Evliyalar Ansiklopedisi".
Istanbul -1992.)



   РАЗВИТИЕ МАЗХАБА В ПРОИЗВЕДЕНИЯХ УЧЕНИКОВ АБУ ХАНИФА

   После смерти Абу Ханифа, да будет милостив к нему Аллах, его
талантливые ученики продолжили работу Имама по укреплению мазхаба. Постепенно
стали появляться книги, которые впоследствии составили основу мазхаба. Они
очертили границы школы Имама Аъзама, более подробно разъяснили учёным следующих
поколений способы иджтихада и оставили им богатый фактический материал для
дальнейшего развития исламских наук по системе школы великого Имама.

   Основополагающие книги мазхаба делятся на 3 группы

      1) В первую группу, которая называется
"Масаилу-ль-усуль" или по другому "Захиру-р-риваййа"
(Основные, наиболее достоверные сообщения, полученные из надёжных источников).
В этот раздел входят книги самого Имама Абу Ханифа и его самых именитых
учеников (Абу Йусуфа и  Мухаммада
аш-Шайбани. И их ещё называют "Имамейн"). Основу этого раздела
составляют 6 книг имама Мухаммада аш-Шайбани: "Мабсют",
"Зийадат", "Аль-Джами ус-Сагир", "Аль-Джами
уль-Кабир", "Ас-Сийар ус-Сагир", "Ас-Сийар уль-Кабир".
Эти 6 книг впервые были собраны под названием "Кафи" другим учёным -
Хакимом Шахидом (Мухаммад бин М. бин Ахмад. Стал шахидом в 334/946 г.). Эта
работа была прокомментирована Абу Фадлом аль-Марвази (241-334/855-945) в
сборнике "Мухтасар-уль-Кафи". Уже этот сборник был прокомментирован
имамом ас-Сарахси (ум. в 483 (490, 500) /1090 г.) в его 30-ти томном
произведении под названием "Аль-Мабсют". Есть множество и других
комментарий к сборнику "Кафи".

      2) Вторая группа, названная
"Масаилу-н-навадир" или "Гайри Захиру-р-риваййа"
(Дополнительные сообщения). Этот раздел состоит из сообщений (книг тех же трёх
главных Имамов мазхаба), не входящих в вышеуказанные шесть книг. Сюда относятся
книги: "Аль-Кайсаниййат", "Аль-Харуниййат",
"Аль-Джурджаниййат", и "Ар-Рукиййат" того же Имама М.
аш-Шайбани. Источники, из которых были получены сообщения этой группы знаний,
являются менее надёжными, нежели передатчики книг первой группы.

      3) Авторами третьей группы сообщений,
называемых "аль-Вакыъат", являются другие учёные, следующие за
первыми тремя основными Имамами мазхаба (их ученики и ученики их учеников). В
их число входят книги, освещающие события и излагающие фетвы мазхаба:
"Китабу-н-Навазиль лиль Факих", "Меджмуу-н-Навази-ль
ва-ль-Вакыъат". Первым собирателем этих сообщений был Абу-ль-Лейс
Самарканди, написавший на их основе книгу "Навазиль"). К этой же
группе сообщений относится и книга известного сирийского учёного 1-ой половины
19-го века Ибни Абидина - "Ресмиу-ль-Муфти". Аль-хамду лиль-Лахи
Раббиль алемиин!

   (Из книг: "Islam F?kh? Ansiklopedisi" 1994,
Istanbul; "Tam Ilmihal"- M. S?dd?k G. 1996, Istanbul)




   Ученики Имама Абу Ханифа

   АБУ ЙУСУФ (Йакуб б. Ибрахим аль-Ансари) 113-182/731-798


   Имам Абу Йусуф, да будет милостив к нему Аллах, - самый
известный Факих мазхаба Ханафи, после Имама Аъзама. Родился в Куфе и умер в
Багдаде. Выдающийся Муджтахид. Написал книги по основам Фикха и по собственно
Фикху: "Китаб-ус-Салят", "Китаб-уз-Закяат", "Китаб-ус-Сиям",
"Китаб-уль-Фераиз", "Китаб-уль-Буйу",
"Китаб-уль-Худуд", "Китаб-уль-Вакала",
"Китаб-уль-Васайа", "Китаб-ус-Сауд ва-з-Заайых",
"Китаб-уль-Гасб ва Истибра", Согласно просьбе Халифа Харуна
ар-Рашида, он написал "Китаб-уль-Харадж", в которой указал различные
источники и способы пополнения государственной казны в соответствии с
предписаниями Благородного Корана и Сунны. Эта книга была переведена на
французский, английский и другие языки. В 1980-ом году в Багдаде были издана
книга "Ар-Рифадж", являющаяся комментарием к этой книге.

   В книге Имама Йусуфа "Китаб-уль-Асар" собраны и
распределены по соответствующим разделам знания по фикху, полученные им от
Имама Абу Ханифа. В книге "Ихтилафу Абу Ханифа ва Ибн-и Абу Лэйла"
Имам собрал проблемные вопросы Фикха, по которым у Имама Абу Ханифа были
разногласия с Имамом Ибн-и Абу Лайла. Впоследствии Имам Мухаммад аш-Шайбани
сделал к этой книге некоторые добавления и распределил весь материал по
тематическим главам.

   В книге "Китаб-ур-Рэд аля Сийару Аузаи", Абу Йусуф
комментировал разногласия по вопросам фикха между Имамом Абу Ханифа и Имамом
Аузаи. Имамом Абу Йусуфом написаны также и другие книги: "Китабу
Ихтилаф-иль-Эмсар", "Китаб-уль-Джевами", "Аль-Эмали",
"Аль-Имла", "Ан-Навадир". Передатчиками знаний от Имама Абу
Йусуфа стали его ученики Имам Мухаммад аш-Шайбани, Абу Йаъла, Муалла бин Мансур
ар-Рази, сын Абу Йусуфа Йусуф бин Йакуб и другие учёные мазхаба Ханафи.

   АБДУЛЛАХ БИН МУБАРАК АЛЬ-МАРВАЗИ (118-181/736-797)

   Известный последователь Табиунов. Ученик Имама Аъзама,
Абдуллах бин Мубарак был учёным по фикху и хадисам. Один год он совершал Хадж,
один - Джихад и один год занимался торговлей. Почти все заработанные деньги
раздавал бедным мусульманам. Однажды, находясь в Сирии, он взял чей-то карандаш
и, забыв вернуть, уехал в Мерв. Там, вспомнив о своём долге, специально поехал
обратно в Сирию, чтобы вернуть карандаш.

   Он говорил: "Что есть благовоспитанность? Учёные по
разному оценивают эту черту людей. А по моему, - это хорошее знание своих страстей".
"Отдать долг в одну лиру гораздо важнее, чем раздать милостыню в тысячу
лир". "Смирение, - это когда ты ведёшь себя вызывающе с богатыми, а с
бедными, ты скромен и уступчив". Он говорил: "Если бы я заглазно
кого-либо осуждал, то делал бы это по отношению к своим родителям. Так как было
бы справедливее отдать благости, данные мне Аллахом Тааля, именно им".

   Абдуллах бин Мубарак написал много книг. Приводим здесь
названия некоторых из них: "Китаб-уз-Зухди ва-р-Ракаик" - Книга
состоит из высказываний Пророка, мир ему и благословение Аллаха, его
Сподвижников и Табиунов. "Китаб-уль-Джихад", "Муснад",
"Китаб-уль-Бирри-ва-с-Сила", "Китаб-ут-Тафсир",
"Китаб-ут-Тарих", "Ас-Сунан филь-Фикх".

   МУХАММАД АШ-ШАЙБАНИ 135-189/752-805 (Мухаммад б. Хасан
б. Абдуллах б. Тавус б. Хурмуз)

   Мухаммад аш-Шайбани, да будет милостив к нему Аллах, был
потомком Хурмуза, принявшего Ислам в присутствии Праведного Халифа Умара, да
будет доволен им Аллах. Хурмуз был в своё время султаном Багдада и
родственником Имама Аъзама. Второй, после Имама Абу Йусуфа, Имам Мухаммад -
выдающийся ученик Имама Абу Ханифа родился в городе Васит в 135-ом году Хиджры.
Он - один из крупнейших учёных Ислама, систематизатор и продолжатель школы
Имама Абу Ханифа. Муджтахид второго уровня. (После Мутлак Муджтахидов -
основателей мазхабов, на следующем уровне в табеле о рангах стоят Муджтахиды
мазхабов).

   В юношестве учился в Куфе - центре исламских наук того
времени. Здесь его учителями были: Суфйан Саури, Абд ар-Рахман аль-Авзаи и
другие. С 14-ти лет начал учёбу у Имама Аъзама Абу Ханифа, да будет милостив к
нему Аллах. После смерти великого Имама, продолжил учёбу у Имама Абу Йусуфа,
лучшего ученика Имама Аъзама. Затем, на протяжении 3-х лет, учился хадисам и
фикху у Имама Малика бин Анаса, да будет милостив к нему Аллах, и полностью
освоил его знаменитую книгу "Муватта". После 3-х летнего обучения,
вернулся в Куфу. Прожив в Куфе довольно продолжительное время, переехал в
Багдад и жил там почти до конца своих дней. Умер в городе Рэй.

   Занимаясь систематизацией исламских наук и пропагандой школы
Имама Абу Ханифа, М. аш-Шайбани воспитал много замечательных учёных Ислама.
Первым среди его учеников был будущий основатель 3-его мазхаба Суннитов Имам
аш-Шафии, да будет милостив к нему Аллах. У него также учились: Абу Суфйан
Джурджани, Абу Хафс-и Кабир, М. бин Мукатил, Шаддад бин Хаким, Муса бин Насир
Рази, Абу Убайд Касым бин Саллам, Исмаил бин Навба, Али бин Муслим Туси и
многие другие, ставшие известными учёными. Прозванный вместе с Имамом Абу Йусуфом
"Имамейн" - 2 Имама, и "Сахабейн" - 2 соратника, Имам
Мухаммад решал сложные религиозные вопросы методом иджтихада Имама Абу Ханифа.
Написанные им множество книг, послужили сохранению и распространению мазхаба
Ханафи. Сообщается, что им написаны 99 произведений. Группа произведений,
состоящих из 6 книг Имама Мухаммада принадлежащих к числу основных книг мазхаба
Ханафи, называются "Захиру-р-риваййа" (О явном): "Мабсют",
"Зийадат", "Аль-Джами ус-Сагир", "Аль-Джами
уль-Кабир", "Ас-Сийар ус-Сагир", "Ас-Сийар уль-Кабир".
Эти 6 книг впервые были собраны под названием "Кафи" другим учёным -
Хакимом Шахидом (Мухаммад бин М. бин Ахмад. Стал шахидом в 334/946 г.). Эта
работа была прокомментирована Абу Фадлом аль-Марвази (241-334/855-945) в
сборнике "Мухтасар-уль-Кафи". Уже этот сборник был прокомментирован
имамом ас-Сарахси (ум. в 483 (490, 500) /1090 г.) в его 30-ти томном
произведении под названием "Аль-Мабсют". Есть множество и других
комментарий к сборнику "аль-Кафи".

   В группу под названием "Ан-навадир" входят книги:
"Аль-Кайсаниййат", "Аль-Харуниййат",
"Аль-Джурджаниййат", "Ар-Рукиййат".

   Учёный Захид-уль-Кавсари написал книгу "Булугь-уль-Эмани
фи Сират-иль Имам Мухаммад ибни Хасан-иш-Шайбани", в которой
рассказывается о жизни Имама.

   АБУ - МАНСУР МАТУРИДИ (Мухаммад бин М. бин Махмуд)
280-333/944

   Большинство учеников школы Имама Абу Ханифа стали
Муджтахидами разных уровней, которые, в свою очередь, были учителями следующих
поколений Муджтахидов. Одним из них был ученик имама Мухаммада аш-Шайбани - Абу
Бакр Джурджани. Известным учеником Джурджани был Абу Наср Ийад, который
воспитал знаменитого Муджтахида, основателя школы - мазхаба по Вероучению
Суннитов, имама Абу Мансура Матуриди (ум. в 333/944 г. в Самарканде), да будет
Милостив к ним ко всем Аллах.

   Имам Матуриди собрал и расширил в своих книгах знания по
основам богословия, дошедшие до него от Имама Абу Ханифа, и стал основателем
первого мазхаба Приверженцев Сунны по вероучению.

   [У Суннитов, кроме 4-х школ по религиозному праву (см. 1-ую
часть), существует также 2 школы по Вероучению. Основатель 2-го мазхаба по
Вероучению - Имам Аш`ари (266/879-330/941). Эти две школы по Вероучению имеют
несущественные различия, ввиду индивидуального подхода муджтахидов при решении
одних и тех же вопросов. Обе школы верные, и Приверженцы Сунны следуют в
Вероучении одному из этих двух путей. Последователи мазхаба "Ханафи"
придерживаются в Вероучении школы Имама Матуриди, да будет милостив к нему
Аллах.]

   Несмотря на то, что все суждения Имама Матуриди основывались
на подтверждениях из Священного Корана и Сунны, а также изобиловали научными
фактами, он не был лишь кабинетным учёным. Многие тысячи его современников
стали на Истинный Путь благодаря его публичным выступлениям. Он никогда не
упускал случая выступить при большом стечении народа. Обладая незаурядным
талантом оратора, великолепной памятью и огромным багажом достоверных фактов,
он всегда оказывался победителем в горячих публичных диспутах. Имам жил и
работал столетие спустя, после правления Халифа Мамуна (197/813-218/833),
пытавшегося внедрить в халифате ложное учение Му`тазилитов. В это же время
стали распространяться идеи древнегреческих философов, ввиду перевода их трудов
на арабский язык. Многие учёные того времени, подпав под влияние этих философов,
стали распространять их ложные идеи. Книги по основам Вероучения Имамов
Матуриди и Аш`ари помогли сохранить в то неспокойное время Верный Путь,
завещанный Посланником Аллаха своим последователям - Приверженцам Сунны. У
Имама Матуриди учились: Кади Исхак бин М. ас-Самарканди, Али ар-Рустагьфани,
Абу М. Абд ал-Карим бин Муса аль-Паздави. (И.А.к). Аль-хамду лиль-Лахи Раббиль
алемиин!

    Исп. литература: "Eshab-? Kiram",
Ahmed Faruk. Ist. - 1990; "Tam Ilmihal", M. S?dd?k. G. Ist. - 1996;
"Evliyalar Ansiklopedisi" - Dr. Enver Oren, Ist. - 1992. "Islam
F?kh? Ansiklopedisi" - Vehbe Zuhayli, Istan. 1994;
Мухаммад аль-Кок-Кози аль-Ханафи аль-Крыми. Кок-Коз - Симферополь -
Санкт-Петербург 1995 - 1998.






 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

19-05-2012 08:18 (ссылка

2-ое Вдохновение Кораном

СУРА 68 ЧАСТЬ ПЕРВАЯ

(1) Нун-буква. И записью и тем, что пишут клятва!
(2) Не ты охвачен бесом по милости Господней (необъятной)!
(3) И не иссякнет для тебя награда (и как она приятна)!
(4) Великим нравом обладаешь ты.
(5) Ты увидишь и они, (и станет понятно),
(6) В ком из вас безумие (было вероятно).
(7) Истинно Господь твой знает сбившихся, и знает идущих по Его пути.
(8) Тому, кто не поверил, не поддавайся ты.
(9) Они бы хотели, чтоб ты не противился, и они бы отнеслись халатно.
(10) И не поддавайся ничтожному, чьи клятвы пусты,
(11) Клеветнику, разносящему сплетни (для вражды),
(12) Препятствующему Добру, беззаконнику, тому, чьи поступки дурны,
(13) Тому, чьи действия грубы, а после этого низки,
(14) Хоть у него сторонники, а карманы деньгами полны.
(15) Когда ему читают знаки Наши, он говорит: «Благодаря сказаниям древних они сочинены»
(16)Мы поставим ему клеймо на рыло его (за слова, адекватно).
(17)Мы испытали их, подобно испытанию владельцев сада, когда те поклялись, что утром соберут плоды,
(18) Не захотев воздать хвалу, (что было б благодатно).
(19) Когда же спали - налетел на сад от Господа тайфун (внезапно).
(20) Наутро сад стал землею пустоты.
(21) И утром звали, (не зная постигшей беды):
(22) «Ступайте на участок, если хотите собрать плоды»
(23) Они отправились, шепча между собой (отвратно):
(24) «Пускай сегодня не входит к вам туда достигший бедноты».
(25) И стали сердиться они.
(26) Когда ж увидели свой сад, сказали: «Ведь, что мы сбились - (нам понятно).
(27) Напротив! Мы лишены плодов - (невероятно)!»
(28) Лучший средь них промолвил: "Что Бога восхвалить должны - не я ли говорил вам внятно?"
(29) Они сказали: "Господу хвала! Деяния наши злом омрачены".
(30) И стали упрек бросать друг другу (безрезультатно).
(31) Они сказали: "Горе нам! Произвол вершили мы
.
(32) Возможно, Господь наш заменит сад лучшим, чем он
. Ведь с просьбой к Господу мы возвращаемся обратно".
(33) Таково страдание. Страдание ж Последнего мира больше, если б знали они (знатно)!


Тимур Джумагалиев - ответственный за перевод.

Прошу вас, пишите свои комментарии в этот блог: http://blogs.mail.ru/mail/timjum/369691C599B070A7.html



18-05-2012 04:50 (ссылка

Судьба, т.е "суд-Божий. (Гедонистам и жующим лучше не смотреть)



 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

12-05-2012 00:39 (ссылка

конкурс на участие в молодежном Образовательном Лагере

Программа «Молодежные Инициативы» Фонда Сорос – Казахстан объявляет конкурс на участие

в молодежном Образовательном Лагере «Республика Эвергриния 2012»




Лагерь будет проходить со 2 по 13 июля 2012 г. в пансионате «Goodlake» на побережье озера Иссык-Куль, Кыргызстан.

Более подробная информация о лагере на сайте http://edufeis.org/novaya-stranica-10/novaya-stranica-11/respublika-evergriniya/

Рабочий язык – русский.



Принять участие в конкурсе могут молодые люди в возрасте от 15 до 18 лет.



Для участия в конкурсе необходимо прислать заполненную форму заявки (форма заявки прилагается) на электронный адрес: application@soros.kz, с пометкой «Республика Эвергриния» до 17:00 часов 3 июня 2012 года. Заявки, поступившие после этого срока, не рассматриваются.



Все поступившие в срок заявки будут зарегистрированы и тщательно рассмотрены Фондом Сорос-Казахстан. В случае необходимости Фонд оставляет за собой право запросить у заявителя дополнительную информацию, имеющую отношение к участию в данном конкурсе. К сведению заявителей, заявки не рецензируются и не возвращаются. Фонд не дает объяснений по поводу отклоненных заявок.

Фонда Сорос-Казахстан покрывает расходы на путевки в лагерь и транспортировку в оба конца победителей конкурса. Прочие расходы, включая сопровождение ребенка родителями, не покрываются. По возвращении из лагеря, участники должны предоставить творческий отчёт установленной формы.



В случае возникновения вопросов, пожалуйста, обращайтесь к координатору программы Сауле Меирмановой по эл.почте – smeirmanova@soros.kz либо по тел. +7 (727) 250 38 11.


11-05-2012 18:11 (ссылка

......
......  в    Ислам діні!!!

Жеті жүз ғалымның жауабы


Әһли хикмет ғұламалар былай деген:

Аллаһ деген адамның жәрдемшісі Аллаһ, ал ақша деген адамның жәрдемшісі болмайды. Ақша, мал-мүлік – не қайырлы немесе қайырсыз болады. Бұл ақшаны қалай тапқаныңа және қалай жұмсағаныңа қарай өзгереді. Ақшаның жұмсалған жерінен келген жері белгілі болады. Қайырлы мүлік Аллаһ жолында жұмсалады. Қайырсыз мүлік нәпістің, шайтанның жолында, яғни Аллаһу та’аланың разы болмаған жерлерінде қолданылады. Ал бұл – пәлекет.
Ең үлкен байлық – қанағат. Қанағат – Хақ та’аланың бергеніне разылық көрсету деген сөз. Дүние қуып, табандылық еткен адам, бәлкім көп ақша табады, бірақ отқа да түседі. Халал мүліктің есебі, ал харам мүліктің азабы бар. Сондықтан ақша қолдану, қару қолданудай ептілікті қажет етеді. Қару қолдануды білмеу нәтижесінде қате атылған оқ біреуді өлтіруі мүмкін, атқан адам жазаланады. Ал ақшаны қате қолдану болса, одан да жаман, адамды тозаққа апарады.
Шақиқ Бәлхи хазреттері былай деген: 700 ғалымға бес сұрақ қойдым. Барлығының жауабы шамамен бірдей болды. Бұл жауаптар мыналар:
1) Ақылды деп кімге айтылады? - деп сұрадым. «Дүниелікке мән бермеген адамға» делінді. Дүниеге мән бермеген адам ахиретке мән береді. Ахиретке мән берген адам шексіз, мәңгі бақытқа қауышады.
2) Зерек деп кімге айтылады? - деп сұрадым. «Алданбайтын адамға» деп жауап берді. Қай тұрғыдан алданбайды? Барлық тұрғыдан алданбайды. Дін істерінде алданбайды, сауда-саттықта алданбайды. Алданбауымен қатар, басқаларды да алдамайды. Өйткені дінімізде алдану да, алдау да жоқ.
3) Дәруиш деп кімге айтылады? - деп сұрадым. «Аллаһу та’аланың разылығын, Оның құлдарының разылығынан үстем тұтқандарға дәруиш делінеді» деп жауап берді. Демек, дәруиш адамдарды разы қылу үшін емес, Аллаһу та’аланы разы қылу үшін өмір сүреді. Адамдардың қалаулары мен Аллаһу та’аланың қалаулары бір араға келсе, ол әрдайым Хақ та’аланың тарапын таңдайды.
4) Бай деп кімге айтылады? - деп сұрадым. «Қанағат еткен адамға» деп жауап берді. Адамның нәпсі тойғанын білмейтін хаюла деп аталатын жануарға ұқсайды. Ешқашан, маған осы жетеді, демейді. Барлық нәрсені талап етеді.
5) Сараң деп кімге айтылады? - деп сұрадым. «Аллаһу та’ала берген аманатты өзінен деп білген адамға, бүкіл нәрсесін өзінікі деп ойлаған адамға айтылады.» деп жауап берді. Ал негізінде Аллаһу та’ала бұл ниғметтерді қолдансын және құлдарына берсін, көмектессін деп берген. Біздің мұндай болмысымыз жоқ еді. Аллаһу та’ала берген бұл ниғметтерді Ол разылық көрсеткен, әмір еткен жерлерде қолдану керек. Оның құлдарының мұқтаждықтарын кетіруге тырысу керек. Мұның терісін істеудің жауапкершілігі үлкен болады.

WWW.ISLAMDINI.KZ
 



 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

09-05-2012 09:40 (ссылка



Эта  Великая Отечественная Война, в которой погибло 40 миллионов людей
России, а  покалеченных и изуродованных ещё больше,  является КАРОЙ
БОЖЬЕЙ за грех цареубийства. Особенно  наказан был С.Петербург (блокада
Ленинграда - ад на земле), который являлся  центром предательства и 
свержения Святого Царя Николая Второго - Помазанника Божьего.  Люди 
напрасно говорят о великой  победе в этой  Великой Войне, но при
таких огромных жертвах,  это есть КАРА БОЖЬЯ,  а  не победа.


  Росийские  люди предали и  отвергли Святого Царя Богопомазанника,
тем самым предали и отвергли Христа - Бога, вот поэтому Россия почти 100 лет
захлёбывается в собственной крови. И если не  покаемся в грехе
цареубийстве перед Христом - Богом и  не вымолим Грядущего Царя Божьего,
то так все  погибнем уже совсем  скоро.


  Единственное Спасение России, это ВСЕНАРОДНОЕ ПОКАЯНИЕ в  грехе
цареубийства перед Христом - Богом и молитвы за Грядущего Царя Божьего. И
когда  люди России  покаются, тогда Господь даст Царя Праведного,
который  спасёт Россию и Святую Веру.





 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

04-05-2012 13:49 (ссылка

Шығармай жүрдім бір де естен...

Шығармай жүрдім бір де естен,
Ұмытып ұйқы-күлкіні,
Бір рет қана тілдескен
Бейнеңді сенің күн-түні.

Қай жұмыс мейлі істесем,
Қуат боп жүрдің көңілге.
Көзіме менің түспесең,
Не көрдім дер ем өмірде?!

Тәңірім талай түске енген,
Тентек те қылдың ақылды.
Ақындық жолға түскен де ем,
Жыр қылып сұлу атыңды.

Сұлулық – талант, жанымның
Қонған-ды саған дарыны,
Өспірім менің шағымның
Өшпеген жалғыз жалыны.


04-05-2012 13:47 (ссылка

Жуғам жоқ ащы жаңбырмен...

Жуғам жоқ ащы жаңбырмен
Жасыған мұңды жанарды.
Шашым да шәркез тағдырмен
Шатыраш ойнап ағарды.

Дүние сыртын бергенде,
Мырс еттім бейбіт көңілмен
Боз жусан өскен мен белде
Бозторғай сөзі төгілген.

Төресі қару-жарақтың
Төңкере алмас тақ көрдім.
Орынын қара шанақтың
Ойыма келді ап бергім.

«Жазмыштан» бірақ озбай тұр,
Жанары тауға қараған
Тарлан бір ашқан боздай тіл,
Бауырынан күнде жараған.

Қай гүлін сөздің төкпедім
Жолыңа сенің шын ұлы!
Алқара шашты көктемім,
Арманның жалғыз құлыны

Секілді ең, кеттің ұстатпай...


04-05-2012 13:43 (ссылка

Өзі жайлы ойланғасын туғалы...

Өзі жайлы ойланғасын туғалы,
Өлең жолы болғандықтан қуғаны,
Өмір жайлы ойламайтын ақын аз,
Ойламайтын өлімі де туралы.

Армансыз жан көгере ме, көктей ме?
Көз алдында жүрген мынау көп бейне
Ақынымыз, ардағымыз кетті деп,
Ойланады жылар ма екен деп кейде –

Сапарына аттанғанда ақырғы,
Жоғалттық деп қайта тумас ақынды.
Қабіріме қандай белгі қояды ел,
Қай көшеге береді деп атымды?

Қайтқамын жоқ қайда жүрсем бір беттен,
Жоқ мені өмір дөкей де еткен, дүр де еткен.
Дәме етпеймін мен ешқандай жоқтаудан,
Дәме етпеймін мен ешқандай құрметтен.

Кетер күнім... Келер, келер ол дағы,
Бір қаралы шеру шығар жолға әлі.
Сол бір кезде жан баласы жыламай
Ләйлә, жалғыз сен өксісең болғаны.


04-05-2012 13:36 (ссылка

Айтқызбай қоймады ғой мұны ұяты

Айтқызбай қоймады ғой мұны ұятым,
Күште жоқ сыр бүгіп қап, жымиятын.
Жаным, сен – ақ кітапсың екі мың жыл
Толғанып тудыра алған Дүние – ақын.

Түрім жоқ мағынаңа сәрі қанар,
Тек сені төбесіне шығарады ар,
Кітапсың, бастан-аяқ жаттай алсам,
Мені де кемеңгер ғып шығара алар.

Көрді өмір кейітіп те сорлатып та,
Қойыным көзден ағар толды ақыққа.
Мен қашан мұқабаңды ашам сенің,
Мен қашан кенелемін сол бақытқа?!


27-04-2012 23:26 (ссылка

Доказательство божественности Корана.


Рассматривая утверждение о божественности Корана, обнаруживаем, что он представлен в виде книги на арабском языке. Следовательно, делаем вывод, что источниками его происхождения являются:
1. Арабы,
2. Мухаммад,
3. Коран является арабским переводом неарабского источника (как утверждают некоторые востоковеды, Коран является переводом Ветхого и Нового Завета),
4. Творец.
Других вариантов быть не может (т.к. в реальной действительности их нет).
Рассмотрим все возможные варианты.

1. Авторами Корана являются арабы (как нация).
a) Если арабы были способны создать Коран однажды, то они способны сделать это ещё раз,
б) пытались ли? Да, пытались, потому что:
В самом священном Коране делается вызов неверным, чтобы они привели хоть одну суру (главу), подобную кораническим, с тем, чтобы указать им (арабам) на их неспособность сотворить нечто подобное. Таким образом, если бы арабы привели суру подобную кораническим, то это бы опровергло утверждение Корана о его чудотворности и ставило бы его (Коран) в разряд обычной арабской литературы, тем самым, опровергая пророческую миссию Мухаммада и весь Ислам в целом. Историческим фактом является борьба и враждебность неверующих язычников по отношению к Исламу и мусульманам, которые с самого зарождения Ислама пытались уничтожить его и отвергнуть от этого учения его последователей. Следствием этой враждебности стали страшные гонения и мучения в отношении первых мусульман, а затем и кровопролитные войны между верующими и неверными.
С точки зрения банальной логики и здравого смысла, арабам-язычникам было бы намного легче ответить на вызов Корана, опровергнув его чудотворность, и тем самым избавиться от всех проблем. Тем более что для арабов того времени это было бы довольно таки просто в силу того, что они были искуснейшими поэтами и даже в обыденной речи использовали стихи. Следует принять во внимание, что когда пришёл Ислам, произошёл раскол в обществе на верующих и неверных, и друг против друга встали отцы и дети, братья, лучшие друзья что, конечно же, было далеко неприятно обеим сторонам, и неверным очень хотелось, чтобы Пророк не осуществлял свой призыв. А так как для свидетельства своего пророчества Мухаммад объявил чудотворность Корана, язычникам оставалось лишь опровергнуть данное утверждение и вернуться к обычному образу жизни, указав на лживость Мухаммада.
В Священном Коране великое множество аятов (стихов), порочащих язычников, обвиняющих их в глупости их отцов, которые тоже не признавали Единого Бога, Коран полон указаний относительно отношений верующих по отношению к язычникам, призывая первых не иметь с ними дружеских связей, враждовать с ними, не доверять им. Имеются аяты, которые в открытой форме порицают неверных, сравнивая их со скотом и т.д. Всё это не могло не вызвать негодование у арабов-язычников и подвергнуть их к тому, чтобы они исправили те части Корана, которые касаются их.
Неверным всех времён и народов очень выгодно исказить аяты относительно взаимоотношений между мусульманами и не мусульманами. В истории имеются подобные случаи. В одной из английских колоний однажды были выпущены и распространены экземпляры Корана, в которых было изменено лишь одно слово с тем, чтобы заставить мусульман подчиниться колонизаторскому правительству. Замена была обнаружена незамедлительно.
Во все времена враги Ислама пытались исказить комментарии и переводы Корана, что продолжается, и по сей день. В силу неспособности исправить даже несколько аятов Корана, неверные пытаются изменить его смысл в выгодную для них сторону.
Вывод: Арабы без сомнений пытались привести подобное Корану, и исказить его.
в) Если бы это им удалось, мы бы обнаружили в реальной действительности:
- множество разных искажённых вариантов Корана, как это произошло, например с Библией,
- было бы множество произведений арабской поэзии, схожей с кораническим стилем изложения (каждый араб, знающий свой язык, способен отличить стиль Корана от любого другого стиля),
г) если бы Коран был лишь одним из примеров арабской поэзии, то похожий стиль имел бы место в других произведениях (даже и без попытки привести подобный). Следовательно, и вызов Корана привести подобие был бы заранее необоснованным и обречённым на провал.
д) неоспоримым фактом является то, что Коран один, т.е. представлен в одном варианте. Против этого утверждения не спорят даже самые злостные враги Ислама. В настоящее время существует экземпляр Корана, который был записан ещё при сподвижниках Пророка Мухаммада, во времена правления халифа Усмана. Ни какого различия между этим экземпляром и современными экземплярами нет. Нет различия ни в одной букве. Во всём мире миллионы экземпляров Корана, которые опять же не отличны друг от друга даже в одной букве или слове.
Вывод: если, не смотря на прошедшие 14 веков со времени ниспослания Корана, вся многомиллионная арабская нация, сменив десятки поколений, оказалась бессильной, неспособной привести нечто подобное одному аяту или суре Корана. Можно вывести категоричное, неопровержимое заключение, что арабы не являются авторами Корана.

2.Автор Корана Мухаммад.
а) Может ли написать один араб за 23 года то, что не смогли написать миллионы арабов за 14 столетий?
Нет! Даже если он будет гениальнейшим поэтом, ему не под силу соперничать со всей нацией. Т.к. Мухаммад является лишь одним из представителей арабской нации, следовательно, он даже бессилен написать подобное Корану. Стиль Корана отличен от любого другого стиля арабской поэзии и прозы. Арабы выделяют его в особый – коранический стиль. Если человеку незнакомому с творчеством Пушкина и Лермонтова прочитать стихи любого из них, он не заметит никакой разницы и не будет способен определить автора. И это в силу того, что человеческий стиль изложения речи может быть повторен. В принципе, стиль изложения Пушкина и Лермонтова, и другие поэты способны писать также. Значит, несмотря на предположительную талантливость Мухаммада, он был неспособен превзойти в этом деле всю арабскую нацию.
в) Речь (словарный запас, стиль построения предложений) любого человека формируется из двух источников:
- речь, пришедшая от предыдущих поколений,
- речь, образующаяся в среде людей во время жизни человека.
Т.к. Мухаммад был одним из арабов, он говорил также как и любой другой араб, живущий среди своих соплеменников. Однако Коран, несомненно, отличен от любого стиля арабской речи.
г) любой человек, начиная заниматься чем-либо, сначала делает это не очень хорошо. Затем в процессе работы приходит опыт и умение. Говоря о литературе можно сказать тоже самое. Любой поэт и писатель в процессе своей деятельности «отшлифовывает» своё искусство, «оттачивает» свой слог. Кому приходилось читать тетради со стихами, замечали, что сначала автор делает неуклюжие попытки писать, которые постепенно перерастают в мастерство. Если мы рассмотрим первые аяты Корана и последние (ниспосланные через 23 года), не обнаруживается разницы в стиле, не обнаруживается никакого писательского прогресса, который присущ любому автору. Следовательно, Мухаммад не был поэтом, сочинившим Коран.
д) если сравнить достоверные изречения (хадисы) Пророка Мухаммада (с.г.в.) с кораническими текстами, то можно обнаружить между ними чёткую стилевую разницу. Хадисы являются обычной человеческой речью, хотя бы и очень красивой. Сам факт наличия ложных, выдуманных хадисов, говорит о том, что речь Мухаммада можно без труда подделать, исказить. Даже сам Пророк (с.г.в.) предполагал возможность этого. Однако не существует ни одного ложного или выдуманного аята. Что ещё раз однозначно отвергает причастность Мухаммада к созданию Корана.
Вывод: Из всего выше сказанного следует, что Мухаммад не мог быть автором Корана.

3.Коран заимствован из Ветхого и Нового Завета или другого неарабского источника.
а) недоброжелатели Ислама указывают на схожесть коранических и библейских текстов, приводя это в качестве аргумента, якобы источником Корана является Библия. Однако факт сходства не предполагает заимствование. Например, если несколько человек одинаково описывают событие, это отнюдь не означает, что они переняли информацию о нём друг от друга. Возможно, они все были свидетелями этого события, либо узнали о нём от одного источника. Так что наличие совпадений в Коране и в Библии не на что однозначно не указывает.
б) чудо Корана вовсе не в сходстве с Библией, а в неподражаемости его слога, в его явно нечеловеческом происхождении.
в) Если бы Мухаммад перевёл библейские тексты на арабский язык, этот перевод всё равно оставался бы речью человека-араба, в данном случае Мухаммада (возможность чего мы уже опровергли). Тогда Коран был бы подражаем, как любая человеческая речь и наличествовало бы множество вариантов Корана (как наличествует множество вариантов Библии, относительно которых нет единого мнения среди самих христиан).
г) рассматривая вариант о том, что якобы Коран продиктован иностранцем, зададимся вопросом: мог ли иностранец создать на арабском языке то, что создать не под силу самому лучшему знатоку арабского языка – арабской нации. Конечно же, нет!!! И это однозначно!
Вывод: Коран не заимствован ни из Библии, ни из любого другого иностранного источника.
4. Коран от Творца.
а) Коран ни от арабов, ни от Мухаммада, ни из Библии, ни от иностранцев.
б) Коран – чудо (см. примечание), на которое не способен ни один человек, ни любое другое создание.
Вывод: Коран от Творца.

Примечание: Чудо – это изменение привычного, установленного порядка во вселенной. Этот порядок установлен Создателем мира, и изменить его способен только Он.


Комментариев: 1    
 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

25-04-2012 06:16 (ссылка

Rasulullah.Kz
Rasulullah.Kz  в    Rasulullah.Kz

Sajde KZ для iPhone и Android



Расписание намаза для всех городов Казахстана. Официальное приложение сайта namaz.kuran.kz

Приложение поддерживает три языка:
- Казахский
- Русский
- Английский

Подключение к интернету понадобится лишь один раз для сохранения расписания намаза на текущий месяц. В последующем не будет необходимости заново подключаться к интернету чтобы узнать время намаза. Очень удобное и нужное приложение для мусульман, обязанность которых лежит в своевременном выполнении пятикратной молитвы.

Ссылка для скачивания


Метки: намаз, iPhone, android

 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

24-04-2012 12:00 (ссылка

Абу-бакiр
Абу-бакiр  в    Ислам діні!!!
аятул-курси суресин аудармасымен жазып бериндерши и арабшасын  отиниш



Комментариев: 1    
 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

22-04-2012 13:09 (ссылка

Масихат
Масихат  в    Ислам діні!!!

Сурет салуга бола ма?

Ассаляму алейкум! Мен жапон комикстерин унатамын, жане озм де слып бастаган едим,брак апам Исламда оган руксат жок дейди,сол рас па?


Комментариев: 2    
 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

19-04-2012 20:42 (ссылка

Комментариев: 1    
 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

15-04-2012 16:38 (ссылка

Жизнеутверждающее



 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

15-04-2012 08:28 (ссылка

Выбери, кто нравится и познакомься!

Кликай мышкой и знaкoмьcя с теми, кто приглянулся!
А тех, кто oчeнь пpиглянyлcя - забирай в собственный гарем!


Стопроцентно peaльныe люди! и Hикaкoгo paзвoдa на sms и бабло, при pегистpaции нужен исключительно адрес почты!



Наш портал - http://rap3.de/flirt


13-04-2012 09:16 (ссылка

......
......  в    Ислам діні!!!

Пайғамбарымыздың хаты

Аллаһу та’ала адамдарға әрдайым мейірімділік, рақымдылық және кешіріммен қарым-қатынас жасауды, өздеріне зұлымдық еткендердікешіруді, әрдайым күлімдеген жүзді және жылы сөзді болуды, сабырлы болуды, жұмыстарында әрдайым достықпен татулықты әмір етуде. Нағыз мұсылмандар өзге діндердің барлығына үлкен қайырымдылық көрсеткен, христиандар мен яһудилерді зорлықпен мұсылман қылу және олардың ғибадатханаларын жоюдың орнына олардың шіркеулерін жөндеуіне жәрдем берген. 
Пайғамбарымыздың осы мәселеде бүкіл мұсылмандарға үндеп жаздырған бір хаты мынадай: «Бұл жазба, Абдуллаһ ұлы Мұхаммедтің бүкіл христиандарға берген сөзін айқындау үшін
жазылған. Аллаһу та’ала, өзін мейіріммен сүйіншілеген және адамдар алдындағы аманатты сақтаушы қылған Мұхаммед (алейһиссалам) бұл жазуды мұсылман болмағандардың бәріне берген уәдесін (ахд) құжаттандыру үшін қағазға түсірді. Кімде кім осы уәдеде көрсетілгендерге қайшы әрекет жасайтын болса, қаласа ол сұлтан, қаласа өзге біреу болсын, Аллаһу та'алаға қарсы шыққан және ислам дінін мазақ еткен болып саналады және Аллаһу та’аланың лағынетіне лайық болады. Егер бір христиандық поп немесе саяхатшы (турист) тауда, сайда, шөлдік жерде, көгалда, төмен жерлерде, құм ішінде ғибадат үшін оразаларын ұстаса, өзім, достарым және бүкіл ұлтыммен бірге олардан әр түрлі міндеттерді алып тастадым. Олар менің қорғауымда. Мен оларды басқа христиандармен жасасқан келісімдерге сәйкес, өтеулері қажет болған бүкіл салықтардан босаттым. Хараж бермесін немесе көңіл разылығы шамасына қарай берсін. Оларға зорлық көрсетпеңдер, жәбірлемеңдер! Олардың дінбасыларын өз тақтарынан түсірмеңдер! Оларды ғибадаттарын орындап жатқан жерінен шығармаңдар! Олардың саяхатшыларына кедергі болмаңдар! Олардың монастырларының, шіркеулерінің еш жеріне тиіспеңдер! Олардың шіркеулерінен ешнәрсе алынып мұсылман мешіттерінде қолданылмасын! Бұған бағынбаған адам Аллаһу та’аланың және Расулының сөзін тындамаған және күнәға батқан болады. Саудамен айналыспайтын және тек ғибадатпен ғана шұғылданатындардан қай жерде болса да, жизйа және ғарамәт сияқты салықтар алынбасын! Теңізде және құрлықта, шығыста және батыста олардың қарыздарын мен өтеймін. Олар менің қорғауымда. Мен оларға кепіл боламын. Тауларда өмір сүріп ғибадатқа берілгендердің егіндерінен хараж (салық) алынбасын!Егіндерінен мемлекеттік қазына үшін үлес шығармаңдар! Өйткені, олардың шаруашылығы таза напақаларын табу үшін жасалып жатыр, пайда үшін емес. Жиһад үшін адам қажет болса, оларға өтініш жасамаңдар. Жизйа алу керек болса, қаншалықты бай болса да, қаншалықты мал-мүліктері көп болса да жылына 12 дирхамнан артық салық алмаңдар! Оларға қиыншылық, машақат көрсетілмеуі керек.Олармен келіссөз жасау қажет болса, тек қана мейірімділік, жақсылық және қайырымдылықпен әрекет етіледі. Оларды әрдайым мейірім мен қайырымдылық қанаттарының астында паналатыңдар!  Қай  жерде болса да, мұсылман еркекке үйленген христиан әйелдерге жаман қарым-қатынас жасамаңдар! Олардың өз шіркеулеріне барып, өз діндері бойынша ғибадат етулеріне бөгет болмаңдар! Кімде-кім Аллаһу та’аланың бұл әміріне мойынсұнбаса және мұның терісінше әрекет етсе, Аллаһу та’аланың және пайғамбарының әмірлеріне қарсы шыққан болып саналады. Оларға шіркеу жұмыстарында жәрдем етіледі. Бұл уәде (ахд) қиямет күніне дейін күшін сақтайды, дүниенің соңына дейін өзгерместен қалады және ешкім бұған теріс әрекет ете алмайды.

 (Бұл келіссөз хижреттің екінші жылы, Мухаррам айының үшінші күні, Мәдинаи мүнәууарада Мәсжиди Са’адатта хазреті Әлиге жаздырылған. Бұл хаттың негізі Фаруддин Бектің «Мәжмуа-и Муншаа-тус салатин» кітабы, 1 том, 30 бетінде.)

«Түркістан күнтізбесі – 2010»---WWW.ISLAMDINI.KZ
  


 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

13-04-2012 09:16 (ссылка

......
......  в    Ислам діні!!!

Пайғамбарымыздың хаты

Аллаһу та’ала адамдарға әрдайым мейірімділік, рақымдылық және кешіріммен қарым-қатынас жасауды, өздеріне зұлымдық еткендердікешіруді, әрдайым күлімдеген жүзді және жылы сөзді болуды, сабырлы болуды, жұмыстарында әрдайым достықпен татулықты әмір етуде. Нағыз мұсылмандар өзге діндердің барлығына үлкен қайырымдылық көрсеткен, христиандар мен яһудилерді зорлықпен мұсылман қылу және олардың ғибадатханаларын жоюдың орнына олардың шіркеулерін жөндеуіне жәрдем берген. 
Пайғамбарымыздың осы мәселеде бүкіл мұсылмандарға үндеп жаздырған бір хаты мынадай: «Бұл жазба, Абдуллаһ ұлы Мұхаммедтің бүкіл христиандарға берген сөзін айқындау үшін
жазылған. Аллаһу та’ала, өзін мейіріммен сүйіншілеген және адамдар алдындағы аманатты сақтаушы қылған Мұхаммед (алейһиссалам) бұл жазуды мұсылман болмағандардың бәріне берген уәдесін (ахд) құжаттандыру үшін қағазға түсірді. Кімде кім осы уәдеде көрсетілгендерге қайшы әрекет жасайтын болса, қаласа ол сұлтан, қаласа өзге біреу болсын, Аллаһу та'алаға қарсы шыққан және ислам дінін мазақ еткен болып саналады және Аллаһу та’аланың лағынетіне лайық болады. Егер бір христиандық поп немесе саяхатшы (турист) тауда, сайда, шөлдік жерде, көгалда, төмен жерлерде, құм ішінде ғибадат үшін оразаларын ұстаса, өзім, достарым және бүкіл ұлтыммен бірге олардан әр түрлі міндеттерді алып тастадым. Олар менің қорғауымда. Мен оларды басқа христиандармен жасасқан келісімдерге сәйкес, өтеулері қажет болған бүкіл салықтардан босаттым. Хараж бермесін немесе көңіл разылығы шамасына қарай берсін. Оларға зорлық көрсетпеңдер, жәбірлемеңдер! Олардың дінбасыларын өз тақтарынан түсірмеңдер! Оларды ғибадаттарын орындап жатқан жерінен шығармаңдар! Олардың саяхатшыларына кедергі болмаңдар! Олардың монастырларының, шіркеулерінің еш жеріне тиіспеңдер! Олардың шіркеулерінен ешнәрсе алынып мұсылман мешіттерінде қолданылмасын! Бұған бағынбаған адам Аллаһу та’аланың және Расулының сөзін тындамаған және күнәға батқан болады. Саудамен айналыспайтын және тек ғибадатпен ғана шұғылданатындардан қай жерде болса да, жизйа және ғарамәт сияқты салықтар алынбасын! Теңізде және құрлықта, шығыста және батыста олардың қарыздарын мен өтеймін. Олар менің қорғауымда. Мен оларға кепіл боламын. Тауларда өмір сүріп ғибадатқа берілгендердің егіндерінен хараж (салық) алынбасын!Егіндерінен мемлекеттік қазына үшін үлес шығармаңдар! Өйткені, олардың шаруашылығы таза напақаларын табу үшін жасалып жатыр, пайда үшін емес. Жиһад үшін адам қажет болса, оларға өтініш жасамаңдар. Жизйа алу керек болса, қаншалықты бай болса да, қаншалықты мал-мүліктері көп болса да жылына 12 дирхамнан артық салық алмаңдар! Оларға қиыншылық, машақат көрсетілмеуі керек.Олармен келіссөз жасау қажет болса, тек қана мейірімділік, жақсылық және қайырымдылықпен әрекет етіледі. Оларды әрдайым мейірім мен қайырымдылық қанаттарының астында паналатыңдар!  Қай  жерде болса да, мұсылман еркекке үйленген христиан әйелдерге жаман қарым-қатынас жасамаңдар! Олардың өз шіркеулеріне барып, өз діндері бойынша ғибадат етулеріне бөгет болмаңдар! Кімде-кім Аллаһу та’аланың бұл әміріне мойынсұнбаса және мұның терісінше әрекет етсе, Аллаһу та’аланың және пайғамбарының әмірлеріне қарсы шыққан болып саналады. Оларға шіркеу жұмыстарында жәрдем етіледі. Бұл уәде (ахд) қиямет күніне дейін күшін сақтайды, дүниенің соңына дейін өзгерместен қалады және ешкім бұған теріс әрекет ете алмайды.

 (Бұл келіссөз хижреттің екінші жылы, Мухаррам айының үшінші күні, Мәдинаи мүнәууарада Мәсжиди Са’адатта хазреті Әлиге жаздырылған. Бұл хаттың негізі Фаруддин Бектің «Мәжмуа-и Муншаа-тус салатин» кітабы, 1 том, 30 бетінде.)

«Түркістан күнтізбесі – 2010»---WWW.ISLAMDINI.KZ
  


 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

12-04-2012 13:55 (ссылка

Самый важный вопрос в жизни



Комментариев: 1    
 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

09-04-2012 17:24 (ссылка

mr.Hattori Hanzo
mr.Hattori Hanzo  в    Ислам діні!!!

Аллаһу та’ала мекенге мұқтаж емес!

Сұрақ: Уаххаби, сәләфилер "Аррахману ала арш истауа” деген Таха сүресінің бесінші аятын келтіріп, “Аллаһ аспанда, аршта отыр" дейді, осыған біздер әһли сүннет адамдары қалай жауап береміз?

Жауап: Хазреті Имам Ғазали былай деген:
«Адасқан жолдағылар Құран кәрімдегі “истиуа”, “уәжх”, “йәд”сияқты сөздерді тәуил етпей (тәфсирлемей), тура мағынасын алғандары үшін адасып, бұзық сенімге ие болды. Аллаһтың Аршты истиуа етуі дегеніміз, Аршқа билеуші болуы, Аршты билігіне алуы деген сөз. Мәселен “Билеуші Иракты қан төкпей истиуа етті” дегеніміз “Иракты қан төкпей қолға түсірді” деген сөз. Йәдуллаһты да йәд=қол деген сөзді біз білетін қол деп ойламау керек. Мысалыға “Пәлен қала пәленше әміршінің қолында” дегенде, ол қала әміршінің алақанында емес, оның билігінің астында болғаны түсініледі. Истиуа, уәжһ сияқты сөздер де осылай тәуил етіледі.»(Илжамул-ауам)
Истиуа=отыру деген сөз. Бірақ Аллаһу та'ала жаратқандарына ұқсап отыруға мұқтаж емес. «Төбемізде бастық отыр» деген сөз адамның желкесіне мініп отыр деген мағынаға келмейді әрине. Бұл бізді басқарып, қадағалап тұрған біреу бар дегенді білдіреді. Мазһабсыздар Құран кәрімдегі осындай «мәжаз» деп аталатын ауыспалы мағынада қолданылатын сөздерді тікелей аударуға тырысып күпірге түсуде.
Аллаһ аспанда немесе Аршта деу адамға ұқсату болады. Ал Құран кәрімде «Ол ешнәрсеге ұқсамайды» делінген. (Шура 11)
Аршқа отыруға мұқтаж деп ойлау да күпіршілік болады. Аллаһу та’ала барлық кемшіліктерден пәк. (Юнус 10)
Жерлер, көктер, жұлдыздар барлығы Аллаһу та’аланікі. Аршқа Аршуллаһ=Аллаһтың Аршы деп айтылуы Арштың қадірін, ұлылығын көрсетуде. Құран кәрімде Меккенің Раббы деп өткен. Аллаһу та’ала бүкіл әлемдердің, барлық махлұқтардың раббы екендігін білдіргенімен, Раббикә (Сенің Раббың) деген сөздері бар. Сенің Раббың дегені әлемдердің Раббынан бөлек емес. Сенің Раббыңмен Меккенің Раббы сөзіндегі Раббы сөзі де бір-бірінен өзгеше емес. Өзгеше болмаса неге түрлі сөздер қолданған? Аллаһу та’ала мекенге мұқтаж емес. Қағба қадірлі, қасиетті жер болғаны үшін Бәйтуллаһ (Аллаһтың үйі) деп айтылған. Арш та өте қасиетті, қадірлі болғаны үшін Арштың Раббы деп айтылған. Аллаһу та’ала Мекке Мукарраманы сенімді, қауіпсіз етті. Ол жерде қан төгуге болмайды. Аң аулауға болмайды және жас өсімдіктерді жұлуға болмайды. Сондықтан бұл қасиетті өлке туралы айтқанда Меккенің Раббы делінген.


www.islamdini.kz/articles/view/622


настроение: АльхамдулиЛЛях

Метки: Аллаһу та’ала мекенге м&#1

Комментариев: 2    
 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

05-04-2012 20:40 (ссылка

***FARIZAZHAN***
***FARIZAZHAN***  в    Ислам діні!!!

Киындык

киынды басымызга туссе не истеуымыз керек


Комментариев: 3    
 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

05-04-2012 20:38 (ссылка

***FARIZAZHAN***
***FARIZAZHAN***  в    Ислам діні!!!

Киыншылыкты калай женуге болады????

омыр киын



Метки: Басымызга ис туссе не ыстеуымыз

Комментариев: 1    
 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

04-04-2012 11:11 (ссылка

......
......  в    Ислам діні!!!

Ашуды жеңу

Сұрақ: Тез ашуланамын. Ашуланбаудың жолы бар
ма?
Жауап: Ашуланбайтын адам жоқ, бәрі ашуланады.
Дінімізде ашуланбау емес, ашуды жеңу талап етілген. Дініміздің әмірлеріне
бағынып, тыйымдарынан сақтанған адам ашуын жеңеді, сабырға қол жеткізеді.
Дініміз, орындалуы мүмкін болмаған нәрсені әмір етпейді. Хадис шәрифте былай
делінген:

«Хақ та'ала өзін сабыр етуге мәжбүрлеген адамның сабыр етуін нәсіп
етеді.»
(Бұхари)

Сабырдың иманға қатысы бар. Пайғамбарымыз, сахабаларының кейбірлерінен
«Имандарыңның белгісі қандай?» деп сұрады. Олар, «Кеңшілікте
(молшылықта) шүкір етіп, таршылықта (жоқшылықта) сабыр етеміз және
Аллаһу та’аланың жазған тағдырына разы боламыз»
деп жауап берген кезде,
«Ант етіп айтамын, сендер мүминсіңдер» деді. Басқа бір кезде «Иман
деген не?»
деп сұрағандарға «Сабыр» деп жауап берді. Тағы бірде,
«Сабырдың имандағы орны, бастың денедегі орны сияқты. Бассыз дене
болмайтынындай, сабырсыз да иман бола алмайды»
деді. Сабыр етпеген адамның
иманы әлсіз деген сөз. Хадис құдсиде: «Тағдырыма разы болмаған, қиындықтарға
сабыр етпеген, ниғметтеріме шүкір етпеген адам өзіне басқа құдай іздесін»

делінген.

Сабырдың үш түрі бар:

1) Қиындықтарға сабыр ету.

2) Дін ілімдерін үйренуде және ғибадаттарды орындауда сабыр ету.


3) Күнә істеп қоймау үшін сабыр ету. Хадис шәрифте: «Қиындықтарға
сабыр еткендерге үш жүз, ғибадаттарды орындауға сабыр еткендерге алты жүз, ал
күнә істемеуге сабыр еткендерге тоғыз жүз дәреже ихсан етіледі.»

делінген.

Қиындықтарға сабыр ету жайында хадис шәрифтерде былай
делінген:

«Аллаһу та’ала былай деді: Денесіне, бала-шағасына немесе мал-мүлкіне
бір зиян жеткен адам осы қиындықтарды сабри-жәмилмен қарсы алса, қияметте оны
есепке тартуға ұяламын.»
(Хаким)

«Ниғметке қауышқан кезде шүкір ететін, қиындыққа тап болған кезде сабыр
ететін, қателік істегенде кешірім сұрайтын, зұлымдық еткендерді кешіретін
адамдар, саламаттық пен хидаяттың ішінде.»

(Табарани)

«Жақтырмаған нәрсеге сабыр етуде үлкен қайыр бар.» (Тирмизи)

«Түні бойы басы ауырған адам, Аллаһу та’аладан келгені үшін бұған разы
болып сабыр етсе, жаңа туылған баладай күнәлардан тазарған
болады.»
(Ибн Әбиддүния)

«Ұнатпағандарыңа сабыр етпегенше, жақсы көргендеріңе қол жеткізе
алмайсыңдар.»
(И. Мауарди)

Құран кәрімде былай делінген:

«Ей иман келтіргендер, сабыр етіңдер, сабыр етуде бір-бірлеріңмен
жарысыңдар!»
(Али Имран 200)

«Жақсы түрде сабыр ет!» (Мәариж 5)

Жақсы түрде сабыр ету – келген қиындықтарға разы болып, өзгелерге
жарияламау және шағымданбау деген сөз. Жақсы түрде сабыр еткен адам, дүние мен
ахиретте құтылады. Хадис шәрифте былай делінген:

«Қиындыққа сабыр етіп, тап болған пәлекетін жасыруы және ешкімге
шағымданбауы, адамның Аллаһу та’аланы жақсы танығанынан.»
(И.Ғазали)

Мақал-мәтелдермен хикметті, даналық сөздер:

Сабыр түбі - сары алтын.

Шатысқан істің шешімі - шыдам.

Сабыр етсең - ісің оңға асады, шүкір қылсаң - жамандық та
қашады.

Ұстамды бол, сабыр ет!

Сабыр – шалынып құламайтын көлік, ал қанағат – бүгілмейтін
қылыш.

Әр қиындықтың өткінші екендігін білген адам, бәлеге ұшырағанда өзін
жұбатуда жетістікке жетеді.

Қиындыққа сабырсыздық таныту – одан да асқан қиындық.

Қиындыққа ұшырап көзі шыққан, құлағы керең болған немесе басқа бір
мүшесінен айрылған мүминнің күнәлары кешірілгені үшін, ахиретте үлкен сияпатқа
қауышады. Хадис шәрифте де, «Бір мүшесі нұқсан болған адамның ақылы артады.»
делінген. Ақыл нұқсандығы, дене нұқсандығынан әлбетте жаман.
(Әдәб-уд-дуния)

Мұхаммед Масум хазреттері былай деген:

Адамға келген қиыншылықтар Аллаһу та’аланың қалауымен келеді. Разы болу
керек. Ғибадаттарды жалғастырып, қиыншылықтарға, ауруларға сабыр ете алу керек.
Аллаһу та’аланың ұлылығынан амандық, саламаттық күту керек! Жаратылғандардан
ешнәрсе күтпеу керек, әр нәрсенің Аллаһу та’аладан келетінін білу керек!
Дерттерден, қиыншылықтардан құтылу үшін дұға мен истиғфар ету керек! Оның
тағдыры, қалауы болмағанша ешкім ешкімге зиянын тигізе алмайды. Сонымен қатар,
себептерге жабысу – пайғамбарлардың жолы. Себептердің әсерін де Аллаһу та’аладан
үміт ету керек. (1 том, 72 мәктуб)

Хазреті Хызыр былай деген:

«Күлімдеген (жылы) жүзді бол, ашуланба!
Әрдайым пайдалы істер жаса, аз да болса зиянды іс жасама! Қажетсіз жүрме, бостан
бос күлме, ешкімді кемшілігі үшін айыптама, күнәларың үшін жыла!»


Сабыр мен намаз – бүкіл қиындықтардың емі. Құран кәрімде былай
делінген:

«Ей иман келтіргендер, Аллаһтан сабырлылық және намаз оқу арқылы жәрдем
сұраңдар. Аллаһу та’ала әлбетте сабыр еткендермен бірге.»
(Бақара 153)

Сұрақ: Ашулану күнә ма?

Жауап: Ашуланбайтын адам жоқ. Біреуде аз,
біреуде көп болады. Ашу пышақ сияқты. Жақсы істерде қолданылса пайдалы, жаман
істерде пайдаланса зиянды болады. Адамдағы бүкіл мінездер осындай. Ифрат пен
тәфриттері зиянды. (Ифрат – шамадан
көп, асыра сілтеушілік, ал тәфрит шамадан өте аз деген сөз.)

Насихат сұраған бір адамға Расулуллаһ алейһиссалам «Ашуланба!»
деді. Бірнеше рет тағы сұрағанында да, бәріне «Ашуланба!» деп жауап
берді. (Бұхари)

Тәкәппарлығы үшін ашулану жаман. Иса алейһиссалам ашудың тәкаппарлықтан
туындайтынын білдірген. Хадис шәрифте: «Ашулану иманды бұзады» делінген.
(Бәйһақи)

Ашудың тым көп болуына қызбалық (басқыншылық) делінеді. Мұндай адам тым
ашуланшақ болады, өзіне және басқаларға зиянын тигізеді, бұл жағдай күпірге де
апаруы мүмкін. Хадис шәрифте: «Ашу иманды бұзады» делінген.
(Бәйһақи)

Ашудың қалыпты (қажетті) мөлшеріне шәжаат (батылдық), қажетінен аз
болуына қорқақтық делінеді. Хадис шәрифте: «Ифратпен тәфриттен сақтаныңдар!»,
«Асыра сілтеген адам құриды»
және «Істердің қайырлысы уасат
(орташа) болғаны» делінген.

Шәжаат – орта жол. Шәжаат күйіндегі ашу жақсы. Хазреті Имам Шафии:
«Шәжаат керек болған жерде қорқақтық көрсеткен адам есекке ұқсайды»
деген.

Ислам мен мұсылмандарға дұшпандық еткендерге, бұзуға тырысқандарға қарсы
қатаң болу керек. Бірақ, өзін қауіпке төндіру де жаиз емес. Қауіпті жерлерде
жалғыз қалу, жалғыз жүру күнә. Дұшпандарға қарсы қорқақтық жаиз емес. Қорқып
қашу, Аллаһу та’аланың тағдырын өзгерте алмайды. Қорқақ адам әйеліне, қызына
қарсы жігерсіздік көрсетеді, оларды қорғай алмайды. Қорлық пен зұлымдыққа мойын
бүгеді, қиянатшы адамды көрген кезде үндемейді.

Құран кәрімде былай делінген:

«Ей Наби, кәпірлерге қарсы (қарумен) және
мұнафықтарға қарсы
(үгітпен, дәлелмен) жиһад ет, (үгітті де
қабылдамаса) олармен қатаң бол! Олар баратын тозақ, қандай жаман жер.»
(Тәубе 73, Тахрим 9)

«(Сахабалар) кәпірлерге қарсы қатаң, өздері
арасында мейірімді.»
(Фәтих 29)

Хадис шәрифтерде де былай делінген:

«Үмметімнің қайырлысы темір сияқты қатты, сүйенетіндей
болғаны.»
(Бәйхақи)

«Ашу – үмметімнен таңдалғандарына (жақсыларға)
берілген мінез.» (Табарани)

«Амалдардың, ғибадаттардың ең құндысы – Хубби филлаһ және Буғди
филлаһ.»
(И. Ахмед)

(Хубби филлаһ – Аллаһ үшін жақсы көру, буғди филлаһ – Аллаһ үшін жақсы
көрмеу, жақтырмау деген сөз.)

Аллаһу та’ала ашуын жеңе алған адамды мақтаған, бірақ еш ашуланбайтынды
мүлдем мақтамаған. Хадис шәрифте былай делінген:

«Жігіттік, балуандық қарсыласын жеңу емес, өз ашуын
жеңу.»
(Бұхари)

Адам әйелі мен бала-шағасын ашу сипатымен қорғайды. Ислам дұшпандарына
қарсы осы сипат арқылы жиһад етеді. Ислам діні ашудың жойылуын емес, оны
басқарып, дінге лайық қолданылуын әмір етеді. Аллаһ үшін ашулану – дін
қайраттылығынан. Табаранидегі бір хадис шәрифте Әнәс бин Малик хазреттері:
«Біз тартысып жатқанымызда Расулуллаһ алейһиссалам келді. Бізге ашуланғаны
соншалық, мұндай болғанын еш көрмеген едік»
деді. Мүслимдегі хадис шәрифте:
«Мен де адаммын, мен де басқа адамдар сияқты ашуланамын» деді. Бірақ
ашуланғаны Оны ақиқаттан айырмайтын. Ашуын жеңетін және кешіретін. Аллаһу та’ала
жақсы адамдарды былай мақтаған:

«Олар молшылықта да, жоқшылықта да инфақ етеді (өздері мұқтаж болған
нәрселерін басқаларға бере алу), ашуларын жеңеді, адамдарды
кешіреді.»
(Али Имран 134)

Адамдар, ашулану тұрғысынан әртүрлі. Тирмизидегі хадис шәрифте:
«Адамдар, әртүрлі мінезді. Біреулер кеш ашуланады, ашуы тез тарқайды.
Біреулер тез ашуланады, тез басылады және бұл нәрсе оларды құтқарады. Біреулер
тез ашуланып, кеш басылады. Ең жақсысы, кеш ашуланып ашуы тез басылған адам. Ең
жаманы да, тез ашуланып кеш басылатын адам.»
делінген. Тағы бір хадис
шәрифте: «Мүмин, тез ашуланып, тез басылады» делінген. Бірақ, «Мүмин еш
ашуланбайды» делінбеген.

Ашуды жеңудің құндылығымен осыған қатысты хадис шәрифтердің біршамасы
төменде:

«Кімде-кім, Аллаһ разылығы үшін ашуын жеңсе, Аллаһу та’ала одан азабын
алыстатады.»
(Табарани)

«Ашуын жеңген адам жаннатқа қауышады.»
(Табарани)

«Ашуын жеңген адамды Аллаһу та’ала қорғайды және оған дұшпанын
мойынсұндырады.»
(Бұхари)

Атақ құмарлық, тәкаппарлық және ужбты жойған адам, ашуына ие
болады.

Пайғамбарымыз тас көтеріп күштерін сынап жатқан адамдардан:

- Осы тасты көтеруден де қиын нәрсені білесіңдер ме?-деп
сұрады.

- Йа Расулуллаһ, не екенін білдіріңіз-ші,- десті.

- Егер кісі, ашулы күйде ашуын жеңіп, одан кейін сабырлылық жолын
ұстанса, сендердің ең ауыр тас көтергендеріңнен де күштірек сол. (Т.
Ғафилин)

 

Ашуды жеңу


 

Ашулы күйді өзгерту және ашу отын сөндіру бес нәрсе арқылы
мүмкін:

1) Мұндай кездері Аллаһу та’аланың есімдерін зікір ету. Өйткені Аллаһты
еске алу Аллаһтан қорқуға себеп болады. Аллаһтан қорқуы да жақсылықпен кешіру
сияқты қасиеттердің келуіне әсер етеді. Осылайша Аллаһу та’аланы еске алу арқылы
ашудың оты бәсеңдеп сөнеді.

2) Кінәлі адамды кешірудің сауап болатындығын еске түсіру. Бұл еске
түсіру адамды сауапқа жетелейді, кінәлі адамды кешіру Аллаһу та’ала уәде берген
жаннат ниғметтеріне қол жеткізуге себеп болады, ашуды кетіреді, тынышсыз нәпісті
тыйып, иесін бақытты ортаға қарай итермелейді.

3) Ашуын басып, жұмсақтық көрсетіп кешірімді болса, адамдарда оған деген
сүйіспеншілік туындайтындығын еске алу. Осы жолмен адамдардың сүйіспеншілігіне
қол жеткізу және олардың арасында құрметті адам болу идеалы, ашу халінің кетуіне
себеп болуы мүмкін.

4) Ашулы кездегі күйден басқа күйге өту. Мысалы, отырған кезде орнынан
тұрып кету сияқты. Халифа Мәмун ашуланған кезде бірден ол жерден кетіп, ашуын
жеңуге тырысқан!

5) Ашуланудың соңында тудыратын қатты өкіну сезімін, кек қайтарудың
жамандығын және оңайлықпен кетпейтін ауыр нәтижелер келтіретіндігін ойлау. Яғни,
ашуланған нәрсенің бір қиындық екендігін қабыл етсек, сабыр ету керек, мұның
қиындығын арттырып басқа қиындықтарға жол ашпау керек. Қол қанға былғануы
мүмкін, түрмеге түсуі мүмкін, отбасы тарап кетуі мүмкін немесе т.б. үлкен
зияндарға ұшырауы мүмкін. Бір қиындыққа сабыр етпеу арқылы дүние мен ахиреті
бұзылуы мүмкін.

 

Сұрақ: Шаһует пен ашуды жою үшін аш жүріп
риязат ету дұрыс па?

Жауап: Ислам діні шаһует пен ашудың жойылуын емес, екеуіне
де ие болып, дінге лайық қолданылуын әмір еткен. Атты әскердің атын және аңшының итін жою емес, бұларды
тәрбиелеп, оларды пайдалану керектігіне ұқсайды. Яғни шаһует пен ашу аңшының иті
мен атты әскердің аты сияқты. Бұл екеуі болмаса, ахирет ниғметтері ешқашан қолға
түспейді. Бірақ бұлардан пайдалана алу үшін, оларды тәрбиелеп, дінге лайық
қолдану керек. Тәрбиеленбей азғын болып, діннің шектерінен асатын болса адамды
пәлекетке апарады. Риязат ету, бұл екі сипатты жою үшін емес, тәрбиелеп дінге
бағындыру үшін. Мұны орындау барлық адамдар үшін мүмкін.

Сұрақ: Тез ашуланамын, үлкен-кішіні тыңдамай,
айналамдағыларды қырып соғамын. Ашуыма ие болу үшін не істесем
болады?

Жауап: Діннің әмірлеріне бағыну керек. Мұның
күнә екендігін білу керек. Адам біліп тұрып ашуланбайды. Ашуланса да, ашуына ие
болады. Онсыз да дініміз ашуланбауды емес, ашуына ие болуды әмір етеді. Барлық
адам ашулана алады, бірақ ашуланған кезде діннің сыртына шығып кетпеу керек,
зиянды нәрсе жасамау керек.

Ашуланған кезде Әузу-Бисмилләһ және екі «Құл әузу...» сүрелерін оқу
керек. Ашуланған адамның ақылы жабылады. Ислам дінінің шекарасынан сыртқа
шығады. Хадис шәрифтерде былай делінеді:

«Ашуланған адам, қалағанын істеуге күші жете тұра жылы мәміле көрсетсе,
Аллаһу та’ала оның жүрегін саламаттық және иманмен толтырады.»
(Ибн Әбиддүния)

«Ашу шайтанның уәсуәсәсынан пайда болады. Шайтан оттан жаралған. От
сумен сөндіріледі. Ашуланған кезде дәрет алыңдар.»
(Әбу
Дауд)

«Ашуланған адам тұрған болса отырсын, ашуы тарқамаса
жатсын.»
(Әбу Дауд)

Тұрған адамның кек алу мүмкіндігі оңай. Отырған кезде азаяды. Жатқан
кезде одан да аз болады. Ашулану кібірліктен туындайды. Жату – кібірдің азаюына
себеп болады. Ашуланған кезде, «Аллаһуммағфирли зәнби уә әзһиб ғайза қалби уә
әжирни минәшшайтан»
дұғасын оқу хадис шәрифте білдірілді. (Ибн
Сүнни)

Мағынасы: «Йа Раббым, күнәмды кешіре-гөр. Мені жүрегімдегі ашудан
және шайтанның уәсуәсәсынан құтқара-гөр.»


Ашуға себеп болған адамға жылы мәміле көрсете алмайтын адам, оның
жанынан кету керек, одан ұзақ болуға тырысу керек.

WWW.ISLAMDINI.KZ


 Вы не можете комментировать, т.к. не являетесь другом пользователя.
 Добавить в друзья

02-04-2012 15:09 (ссылка

Қара алмас көзді қасың да керік...

Қара алмас көзді қасың да керік,
Қадалмас саған жан қайда?!
«Хамсадан» біздің ғасырға келіп
Қалып ең қалай, паң Ләйлә?!

Жүрегім бұлай бүлінбес еді,
Кетпес те еді ес-түсім.
Хиссадан шыққан күніңде сені
Көрдім мен биде кешкісін.

Жарқылдап жүзің, жайнады өңің,
Қарасам – қайта жоқ бопсың.
Өлеңнен келген Ләйләні менің
Өлеңім қалай тоқтатсын?!