Белыя яблыні (Белые яблони)
Вясной светлы сок прарывае бяростуІ рэкі сплаўляюць у мора свой панцыр..
Вясною на елчыных лапах адростваюць
Светла-зялёныя пальцы.
І гладзяць яліны
Своій ельнік малы,
І пацеркі дараць
З янтарной смалы.
Зязюлі варожаць і кнігаўкі жаляцца,
І глушаць усіх салаўі,
І з яблынь расцьвіўшых
Тады нараджаюцца
Дзяўчаты на нашай зямлі -
Учора гулялі
З маўклівымі лялькамі,
А сёння прыбраны
Каралямі яркімі.
О, белыя яблыні, белыя яблыні!
Пялесткаў шалёны хвалюючы пах!
Дзяўчаткі пужлівыя, хлопцы нязграбныя
І хмель веснавы на гарачых губах...
Туман іх не студзіць
І ельнік не колецца
Адны толькі маткі
За іх непакояцца
(Урывак з верша
Пімена Панчанкі)
[ А тут мой вольный перевод на русский язык (очень уж хотелось)... → ]
настроение: Задумчивое
Метки: стихи, Пимен Панченко, белые яблони

